ث
در فارسی «س» خوانده می‌شود؛ در عربی نوکِ زبان میان دندان‌ها
ثَلاثة · ثُمَّ · حَديث
این حروف را از کودکی خوانده‌اید. این‌ها همان‌هایی‌اند که جور دیگری تلفظ می‌شوند.
14 مورد مانده · هر کدام را که بدون فکر کردن به کار می‌برید علامت بزنید
ث
در فارسی «س» خوانده می‌شود؛ در عربی نوکِ زبان میان دندان‌ها
ثَلاثة · ثُمَّ · حَديث
ح
از ته گلو، نه «ه». فارسی این صدا را ندارد
حَسَن · صَباح · رَحْمة
خ
همان «خ» فارسی — این یکی را دارید
خَبَر · أخ · تاريخ
ذ
در فارسی «ز»؛ در عربی مثل ث ولی با صدا
هٰذا · ذَهَب · أستاذ
ص
«س» درشت و پُر، با زبانِ پهن
صَباح · قَصْر · خاص
ض
«ز» درشت. عربی را «لغة الضاد» می‌نامند چون این حرف خاصِ اوست
أرْض · رَمَضان · مَريض
ط
«ت» درشت و محکم
طالِب · مَطار · بَطَل
ظ
«ز» درشت، جفتِ صدادارِ ط
ظُهْر · نَظَر · حافِظ
ع
فشار از ته گلو. سخت‌ترین صدا برای فارسی‌زبان
عَرَبي · مَعَ · سَعيد
غ
همان «غ» فارسی
غَداً · لُغة · شُغْل
ق
از عقبِ زبان، نه «غ» و نه «ک»
قَلَم · وَقْت · سوق
ة
تاء مربوطه: نشانهٔ مؤنث. در وقف «ه» و در وصل «ت» خوانده می‌شود
مَدينة · سَيّارة · ساعة
ـً ـٌ ـٍ
تنوین: «ن» گفته می‌شود ولی نوشته نمی‌شود
شُكْرًا · كِتابٌ · في بَيْتٍ
پ چ ژ گ
این چهار حرف در عربی نیستند؛ عربی به‌جایشان ب، ج، ز، ك می‌گذارد
پاریس ← باريس · گاز ← غاز